07
feb
feb
Onsterfelijkheid
Onlangs besefte ik dat ik eigenlijk maar weinig weet van eerdere generaties in mijn familie. Daarin zal ik niet de enige zijn. Zodra je meer dan twee generaties teruggaat in de tijd weet je hooguit nog wat namen, maar verder weet je vrijwel niets van die mensen. Immers, in overgrote meerderheid bestaan onze voorouders uit eenvoudige boerenlullen die snel in het vergeetboek raken. Slechts enkelen van ons kunnen bogen op een bekende naam in de familiegeschiedenis. En zelfs dan is het nog een kwestie van geluk hebben, want ik denk niet dat de nazaten van Anton Mussert of Meinoud Marinus Rost van Tonningen erg opgetogen raken van hun illustere voorvaderen.
In oude schoenendozen vond ik een aantal sepia-kleurige foto-portretjes die stammen uit het begin van de twintigste eeuw. Het moesten familieleden van mij zijn, maar ik had geen flauw benul wie die mensen allemaal waren. Niemand had ooit de moeite genomen hun namen op de achterkant te schrijven. Degenen die het nog hadden kunnen weten zijn inmiddels ook allemaal al dood.
Ik begon mij zorgen te maken over mijn eigen houdbaarheid door de eeuwen heen. Het zal toch niet zo zijn dat in het jaar 2150 geen hond meer weet wie ik was? Niet dat ik nu zo belangrijk wil zijn, maar het is toch een deprimerende gedachte dat iemand die het eventueel wil weten, daar nooit achter zou kunnen komen.
Gelukkig heb ik de tijdgeest mee. In de eerste plaats hebben wij tegenwoordig een overheid die alles van ons wil weten, dat systematisch vastlegt en liefst tot in eeuwigheid bewaart. Dik kans dus dat ze in 2345 mijn vingerafdrukken nog kunnen terugvinden, al trek ik het praktisch nut daarvan in twijfel.
En verder hebben we uiteraard het internet, waarop tot in alle eeuwigheid onze sporen blijven rondzwerven. Om op dit punt toch een beetje een vinger in de pap te houden, overweeg ik het abonnement bij mijn hostingprovider een paar eeuwen vooruit te betalen (sponsors welkom), zodat mijn weblog voor het nageslacht behouden blijft. En voor de rest vertrouw ik op Google.
Want wat vroeger een jarenlange speurtocht door stoffige archieven vergde, is nu een fluitje van een cent. Voer bijvoorbeeld maar eens je familienaam in bij de Genlias Database. In deze database bevindt zich informatie uit huwelijks-, geboorte- en overlijdensakten die door vrijwilligers uit de archieven worden overgetypt.
De database is nog lang niet compleet, maar toch kunnen er al verrassende resultaten uitkomen.
Je voelt je een detective in de tijd, je vraagt je af wat voor mensen er achter al die gevonden namen schuilgingen. Je ziet de enorme kindersterfte in de negentiende eeuw. Je ontdekt waar je voorouders vandaan kwamen. Je ziet hun grenzeloze creativiteit bij het verzinnen van voornamen. In mijn geval bleef men maar generaties lang zitten hannesen met de naam Johannes. Eén keer ging men zelfs zo ver dat men de ene zoon Johannes Bernardus noemde en de volgende Bernardus Johannes.
Dankzij de moed van mijn ouders ben ik aan deze wurgende traditie ontsnapt.
Het speurwerk is bijzonder verslavend. CSI is er niets bij. Alle puzzelstukjes zijn in elkaar te passen door gebruik van een stamboomprogramma, bijvoorbeeld MyHeritage (ook in 't Nederlands). Spannend is het eveneens. Was de broer van mijn grootvader fout in de oorlog of zat hij in het verzet? Blijk ik de nazaat van een bastaardzoon van de betovergrootvader van Balkenende? Ben ik bij nader inzien met een verre achternicht gehuwd?
Let op mijn woorden: zodra de commerciëlen zich hier op storten gaat dit als televisie-format nog eens heel groot worden.
Tags: genealogie, stamboom, onsterfelijkheid, familie
Categorie: about:blank [columns geschreven voor weblog magazine about:blank] [permalink]
In oude schoenendozen vond ik een aantal sepia-kleurige foto-portretjes die stammen uit het begin van de twintigste eeuw. Het moesten familieleden van mij zijn, maar ik had geen flauw benul wie die mensen allemaal waren. Niemand had ooit de moeite genomen hun namen op de achterkant te schrijven. Degenen die het nog hadden kunnen weten zijn inmiddels ook allemaal al dood.
Ik begon mij zorgen te maken over mijn eigen houdbaarheid door de eeuwen heen. Het zal toch niet zo zijn dat in het jaar 2150 geen hond meer weet wie ik was? Niet dat ik nu zo belangrijk wil zijn, maar het is toch een deprimerende gedachte dat iemand die het eventueel wil weten, daar nooit achter zou kunnen komen.
Gelukkig heb ik de tijdgeest mee. In de eerste plaats hebben wij tegenwoordig een overheid die alles van ons wil weten, dat systematisch vastlegt en liefst tot in eeuwigheid bewaart. Dik kans dus dat ze in 2345 mijn vingerafdrukken nog kunnen terugvinden, al trek ik het praktisch nut daarvan in twijfel.
En verder hebben we uiteraard het internet, waarop tot in alle eeuwigheid onze sporen blijven rondzwerven. Om op dit punt toch een beetje een vinger in de pap te houden, overweeg ik het abonnement bij mijn hostingprovider een paar eeuwen vooruit te betalen (sponsors welkom), zodat mijn weblog voor het nageslacht behouden blijft. En voor de rest vertrouw ik op Google.
Dankzij de moed van mijn ouders ben ik aan deze wurgende traditie ontsnapt.
Maar ook het terugzoeken in de tijd is tegenwoordig dankzij internet een stuk makkelijker geworden. Door de oude foto's uit de schoenendoos raakte ik gefascineerd door het onderwerp genealogie. Ik kan het woord nauwelijks ongeschonden langs m'n tong krijgen, maar het is geweldig. Er ging een wereld voor me open. Binnen een week tijd wist ik een familiestamboom uit de grond te stampen die terugging tot aan de tijd van de Franse revolutie. Helaas ben ik nog geen familiehelden tegengekomen, maar dankzij datzelfde internet heb ik toch heel wat ontdekt.Want wat vroeger een jarenlange speurtocht door stoffige archieven vergde, is nu een fluitje van een cent. Voer bijvoorbeeld maar eens je familienaam in bij de Genlias Database. In deze database bevindt zich informatie uit huwelijks-, geboorte- en overlijdensakten die door vrijwilligers uit de archieven worden overgetypt.
De database is nog lang niet compleet, maar toch kunnen er al verrassende resultaten uitkomen.
Je voelt je een detective in de tijd, je vraagt je af wat voor mensen er achter al die gevonden namen schuilgingen. Je ziet de enorme kindersterfte in de negentiende eeuw. Je ontdekt waar je voorouders vandaan kwamen. Je ziet hun grenzeloze creativiteit bij het verzinnen van voornamen. In mijn geval bleef men maar generaties lang zitten hannesen met de naam Johannes. Eén keer ging men zelfs zo ver dat men de ene zoon Johannes Bernardus noemde en de volgende Bernardus Johannes.
Dankzij de moed van mijn ouders ben ik aan deze wurgende traditie ontsnapt.
Het speurwerk is bijzonder verslavend. CSI is er niets bij. Alle puzzelstukjes zijn in elkaar te passen door gebruik van een stamboomprogramma, bijvoorbeeld MyHeritage (ook in 't Nederlands). Spannend is het eveneens. Was de broer van mijn grootvader fout in de oorlog of zat hij in het verzet? Blijk ik de nazaat van een bastaardzoon van de betovergrootvader van Balkenende? Ben ik bij nader inzien met een verre achternicht gehuwd?
Let op mijn woorden: zodra de commerciëlen zich hier op storten gaat dit als televisie-format nog eens heel groot worden.
Tags: genealogie, stamboom, onsterfelijkheid, familie
zondag 07 februari 2010 | 974 x geopend | Auteur: Arnoud de Jong
|
|
|
|
|
| Voorgaand artikel: Pro-cyclische workout |
Reacties
feb 08
feb
feb
feb
feb 09
feb
feb 09
feb 09
feb 10
feb
10 reacties:
07feb 08
feb
Rond 2040 gaat zo ongeveer de laatste stekker uit het internet. De servers verbruiken zoveel energie en tijd dat dat niet meer vol te houden is. Veel mensen komen er dan achter dat eigen printwerk of copieerwerk op papier ook veel vluchtiger bleek dan de lichtdrukken uit de jaren 60 of de goede fotoafdrukken rond 1900.
Ik heb begrepen dat de piramides ooit afgewerkt waren met een soort gladde stuclaag, op 1 van de grote piramides is daar nog wat in de top van te zien. De rest is weg. En laat daar nu allemaal belangrijke info op hebben gestaan. Dus die farao's die zeiden dat gehak met spijkerschrift is zo ouderwets, stap toch eens over op schrijven met verf. Nou die hadden het dus goed fout.
Maar goed, als stamboomkundige heb ik de ervaring dat je zo'n ding vrijwel voor jezelf maakt. Ik heb een zeer toegankelijke zonder malle nummertjes en lastige verwijssystemen en zonder genealogischjargon. Draait ook zonder plugg-ins of andere software in elke browser. Dus gewoon simpel doorklikken. Maar geen kip van mijn familie interesseert zich daarvoor. Terwijl er toch markante mensen op staan zoals een sherif van het eiland Skye en de uitvinder van de distributieradio.
Ik verwacht overigens dat DNA-mogelijkheden zo ver zullen gaan dat bedrijven daar brood in gaan zien en je je stamboom gratis gaan toesturen met opmerkingen als: 'Wij hebben ontdekt dat u rond uw 92ste last krijgt van diabetis-III. Uw moeder en al haar zusters van vaderzijde hadden dat ook, kijk maar op de meegeleverde stamboom. De prijzen van ons medicijn tegen diabetis-III staan er onder.'
08Ik heb begrepen dat de piramides ooit afgewerkt waren met een soort gladde stuclaag, op 1 van de grote piramides is daar nog wat in de top van te zien. De rest is weg. En laat daar nu allemaal belangrijke info op hebben gestaan. Dus die farao's die zeiden dat gehak met spijkerschrift is zo ouderwets, stap toch eens over op schrijven met verf. Nou die hadden het dus goed fout.
Maar goed, als stamboomkundige heb ik de ervaring dat je zo'n ding vrijwel voor jezelf maakt. Ik heb een zeer toegankelijke zonder malle nummertjes en lastige verwijssystemen en zonder genealogischjargon. Draait ook zonder plugg-ins of andere software in elke browser. Dus gewoon simpel doorklikken. Maar geen kip van mijn familie interesseert zich daarvoor. Terwijl er toch markante mensen op staan zoals een sherif van het eiland Skye en de uitvinder van de distributieradio.
Ik verwacht overigens dat DNA-mogelijkheden zo ver zullen gaan dat bedrijven daar brood in gaan zien en je je stamboom gratis gaan toesturen met opmerkingen als: 'Wij hebben ontdekt dat u rond uw 92ste last krijgt van diabetis-III. Uw moeder en al haar zusters van vaderzijde hadden dat ook, kijk maar op de meegeleverde stamboom. De prijzen van ons medicijn tegen diabetis-III staan er onder.'
feb
Ik kan Arnoud de Jong gerust stellen omtrent de nazaten van Mussert, volgens mij heeft hij deze niet gehad. Voor zover het de nazaten van Meinoud Rost van Tonningen betreft, die redden zich echt wel in het dagelijkse leven.
Als we even verder bekijken, wat is dan landverraad? Als je na de inval in mei 1940 in de boot stapt en naar Engeland vlucht, je land reddeloos achterlaat en alle joden laat weghalen. Daarna in 1945 terugkomen, jezelf en je schoonzoon de Militaire Willemsorde opspelden en Mussert en Rost van Tonningen laten ver(zelf)moorden.
En ondertussen is er voor, tijdens en na de oorlog regelmatig contact geweest met de SS, je zou dan toch ook niet graag met de naam Lippe Biesterfeld rondlopen of wel?
08Als we even verder bekijken, wat is dan landverraad? Als je na de inval in mei 1940 in de boot stapt en naar Engeland vlucht, je land reddeloos achterlaat en alle joden laat weghalen. Daarna in 1945 terugkomen, jezelf en je schoonzoon de Militaire Willemsorde opspelden en Mussert en Rost van Tonningen laten ver(zelf)moorden.
En ondertussen is er voor, tijdens en na de oorlog regelmatig contact geweest met de SS, je zou dan toch ook niet graag met de naam Lippe Biesterfeld rondlopen of wel?
feb
[4] Henk van S tot S (386 reacties totaal) schreef op maandag 08 februari 2010 om 21:27:49:
Wat betreft de nazaten van M.M. R.v.T.
Ik heb boze tongen horen beweren dat vooruitstrevende broeders/zusters in het kwaad wat handwerk van hem hebben ingevroren en dat o.a. de moeder van ene Rita en die van ene Geert hier gebruik van hebben gemaakt.
Het lijkt mij stug, maar geheel uitsluiten durf ik het ook niet
N.B.
Op onderstaande site van ook alweer aparte broeders en zusters valt ook aardig wat te verzamelen aan familiegeschiedenis.
http://www.familysearch.org...
08Ik heb boze tongen horen beweren dat vooruitstrevende broeders/zusters in het kwaad wat handwerk van hem hebben ingevroren en dat o.a. de moeder van ene Rita en die van ene Geert hier gebruik van hebben gemaakt.
Het lijkt mij stug, maar geheel uitsluiten durf ik het ook niet
N.B.
Op onderstaande site van ook alweer aparte broeders en zusters valt ook aardig wat te verzamelen aan familiegeschiedenis.
http://www.familysearch.org...
feb 09
feb
[6] John Zwart (245 reacties totaal) schreef op dinsdag 09 februari 2010 om 00:01:57:
een heel leven is een mens bezig met eraan te wennen dat hij stof was en dat wat ervan overblijft ook alleen maar stof is.
je kunt je er maar het beste zo snel mogelijk bij neerleggen, en stambomen, ach 1 op 5 kinderen zijn niet door de man verwekt wiens naam ze dragen, wat zou het allemaal, de mensheid is "one big meltingpot".
en schrijven doe je toch al niet voor de eeuwigheid, zelfs niet als je naam W.F.Hermans of H.Mulisch is.
dagvers werk meneer, dat is het waar we ons mee bezighouden.
09je kunt je er maar het beste zo snel mogelijk bij neerleggen, en stambomen, ach 1 op 5 kinderen zijn niet door de man verwekt wiens naam ze dragen, wat zou het allemaal, de mensheid is "one big meltingpot".
en schrijven doe je toch al niet voor de eeuwigheid, zelfs niet als je naam W.F.Hermans of H.Mulisch is.
dagvers werk meneer, dat is het waar we ons mee bezighouden.
feb 09
feb 09
feb 10
feb
Zelf zou ik het hartstikke jofel vinden als kleinkinderen van huidige vrienden van m'n zoon nog zouden weten wie ik was. Verder hoeft "onsterfelijkheid" voor mij niet te gaan. En ook dat is maar relatief. Kijk naar Alexander Graham Bell, ooit bekend als uitvinder van de telefoon totdat uitkwam dat hij op een octrooibureau werkte en het patent gewoon gejat heeft en onder eigen naam inleverde. Tot in de eeuwigheid zal hij nu te boek staan als oplichter.
Schrijf een reactie
M'n opa is 22 en trouwt dan.
Hoewel normaal is het grappig-ongewoon dat te lezen.
Maak niet de beginnersfout en dus noteer bij alle
gevonden gegevens ook direct de bron.
(onlangs -bij een programma op tv over dat
onderwerp- geleerd)