15
jul
jul
Straathonden
Soms is het moeilijk om de juiste prioriteiten te stellen in het leven. Wat is hoofdzaak, wat is bijzaak?
Bij ons in de hal van het flatgebouw hing een poster. Hij is nu weg.
Hij was van de Stichting Straathonden Dominicana. Deze stichting komt op voor de -u raadt het al- straathonden in de Dominicaanse Republiek. De vrijwilligers van de stichting zetten zich geheel belangeloos in voor de zielige zwerfhonden. De honden worden gesteriliseerd, ingeënt en ontwormd.
Dat is heel nobel en mooi van de vrijwilligers. Het getuigt van een grote dierenliefde.
Wie bekommert zich anders om de straathonden in de Dominicaanse Republiek?
Mensen zoals ik in elk geval niet!
De Dominicaanse Republiek... Was dat niet één van de armste landen ter wereld? Even googelen levert de volgende cijfers op:
Bijna één derde van de bevolking is ondervoed. Tweeënveertig procent leeft onder de armoedegrens. Ruim zestien procent moet rondkomen van minder dan twee dollar per dag.
Hier ontstaat een ethisch dilemma. Hier moet ik over na gaan denken. Liefst hardop.
Aan de andere kant zou je kunnen je stellen dat in landen met grote armoede helemáál niemand opkomt voor de dieren.
Dierenliefde is daar een luxe.
Laten we eerlijk zijn, geld geven aan mensen is dikwijls nutteloos. Dat verdwijnt in de bodemloze put van de corruptie.
Als we ons elders op de wereld druk mogen maken over de reuzenpanda, de gorilla of desnoods de korenwolf, waarom dan niet over de straathond in Bolivia? Kan hij er wat aan doen dat hij niet in een bedreigd regenwoud leeft maar gewoon op straat? Is het zijn schuld dat de mensen in zijn land arm en corrupt zijn? Dat ze geen hondenbelasting kunnen betalen? Dat alleen de rijken Pedigree kopen voor hun hond?
Pedigree zou trouwens voor de Dominicaanse Republiek best een oplossing zijn. Vooral als we in aanmerking nemen dat het in die landen al tientallen jaren ook voor arme mensen heel normaal is om hapklare hondenbrokken uit blik te eten.
Gaat in één moeite door dus.
Op de Pedigree site lees ik: "Klik hiernaast op één van de vijf hoofdstukken en ontdek wat het vernieuwde Pedigree.nl jou en je hond te bieden heeft!"
Jou én je hond! Dat biedt perspectieven voor mens én dier. Pedigree geeft voedingsadviezen, handige tips en cursussen.
Verder hebben ze al het Pedigree-adoptieplan, waarmee ze Nederlandse dierenasiels helpen. Dat kan natuurlijk internationaal worden uitgebreid.
Ja, bij nader inzien is het toch heel mooi dat we in een land leven waarin de mensen zich nog kunnen inzetten voor de bijzaken in deze wereld. Anders zouden we alleen maar hoofdzaken overhouden en daar zitten we ook niet op te wachten.
Misschien moeten we een stichting oprichten die het onderwerp wat breder trekt: Stichting Red de Bijzaken.
Daar kunnen dan mooi ook die straathonden onder vallen.
Tags: dominicaanse republiek, straathonden, pedigree, bijzaken
Categorie: dilemmadiscussie [potentiële wakkerhouders] [permalink]
Bij ons in de hal van het flatgebouw hing een poster. Hij is nu weg.
Hij was van de Stichting Straathonden Dominicana. Deze stichting komt op voor de -u raadt het al- straathonden in de Dominicaanse Republiek. De vrijwilligers van de stichting zetten zich geheel belangeloos in voor de zielige zwerfhonden. De honden worden gesteriliseerd, ingeënt en ontwormd.
Dat is heel nobel en mooi van de vrijwilligers. Het getuigt van een grote dierenliefde.
Wie bekommert zich anders om de straathonden in de Dominicaanse Republiek?
Mensen zoals ik in elk geval niet!
De Dominicaanse Republiek... Was dat niet één van de armste landen ter wereld? Even googelen levert de volgende cijfers op:
Bijna één derde van de bevolking is ondervoed. Tweeënveertig procent leeft onder de armoedegrens. Ruim zestien procent moet rondkomen van minder dan twee dollar per dag.
Hier ontstaat een ethisch dilemma. Hier moet ik over na gaan denken. Liefst hardop.
'Ontdek wat het vernieuwde Pedigree jou en je hond te bieden heeft!'
Want waarom zou je opkomen voor straathonden in de Dominicaanse Republiek als daar nog zoveel mensen in erbarmelijke omstandigheden leven? Aan de andere kant zou je kunnen je stellen dat in landen met grote armoede helemáál niemand opkomt voor de dieren.
Dierenliefde is daar een luxe.
Laten we eerlijk zijn, geld geven aan mensen is dikwijls nutteloos. Dat verdwijnt in de bodemloze put van de corruptie.
Als we ons elders op de wereld druk mogen maken over de reuzenpanda, de gorilla of desnoods de korenwolf, waarom dan niet over de straathond in Bolivia? Kan hij er wat aan doen dat hij niet in een bedreigd regenwoud leeft maar gewoon op straat? Is het zijn schuld dat de mensen in zijn land arm en corrupt zijn? Dat ze geen hondenbelasting kunnen betalen? Dat alleen de rijken Pedigree kopen voor hun hond?
Pedigree zou trouwens voor de Dominicaanse Republiek best een oplossing zijn. Vooral als we in aanmerking nemen dat het in die landen al tientallen jaren ook voor arme mensen heel normaal is om hapklare hondenbrokken uit blik te eten.
Gaat in één moeite door dus.
Op de Pedigree site lees ik: "Klik hiernaast op één van de vijf hoofdstukken en ontdek wat het vernieuwde Pedigree.nl jou en je hond te bieden heeft!"
Jou én je hond! Dat biedt perspectieven voor mens én dier. Pedigree geeft voedingsadviezen, handige tips en cursussen.
Verder hebben ze al het Pedigree-adoptieplan, waarmee ze Nederlandse dierenasiels helpen. Dat kan natuurlijk internationaal worden uitgebreid.
Ja, bij nader inzien is het toch heel mooi dat we in een land leven waarin de mensen zich nog kunnen inzetten voor de bijzaken in deze wereld. Anders zouden we alleen maar hoofdzaken overhouden en daar zitten we ook niet op te wachten.
Misschien moeten we een stichting oprichten die het onderwerp wat breder trekt: Stichting Red de Bijzaken.
Daar kunnen dan mooi ook die straathonden onder vallen.
Tags: dominicaanse republiek, straathonden, pedigree, bijzaken
woensdag 15 juli 2009 | 1697 x geopend | Auteur: Arnoud de Jong
|
|
|
|
|
| Voorgaand artikel: Getergd en gesard |
Reacties
jul
jul 17
jul
jul
jul
jul
jul
jul
8 reacties:
15jul
Mensen, die in de Dominicaanse Republiek op straat leven lijden een honds bestaan...
16jul 17
jul
[3] CasaSpider (180 reacties totaal) schreef op vrijdag 17 juli 2009 om 09:44:39:
Mijn vrouw (Lucy) is Dominicaanse en staat nog steeds regelmatig te kijken van wat men in NL normaal vindt.
Mijn mening: dat men in Nederland wellicht ietwat doorslaat in dierenliefde (honderden euro's besteden aan een ziek ratje ofzo) dat mag men natuurlijk helemaal zelf weten. Maar om in een arm land waar kinderen vaak voldoende te eten krijgen de honden te gaan verzorgen, dat komt op mij een tikje misplaatst over.
Overigens is het niet zo dat als in iets anders dan in mensen wordt geinvesteerd er niet gefraudeerd kan worden. Kijk maar eens naar die zogenaamd groene hardhout-plantages. Dus met dieren kan dat ook...
17Mijn mening: dat men in Nederland wellicht ietwat doorslaat in dierenliefde (honderden euro's besteden aan een ziek ratje ofzo) dat mag men natuurlijk helemaal zelf weten. Maar om in een arm land waar kinderen vaak voldoende te eten krijgen de honden te gaan verzorgen, dat komt op mij een tikje misplaatst over.
Overigens is het niet zo dat als in iets anders dan in mensen wordt geinvesteerd er niet gefraudeerd kan worden. Kijk maar eens naar die zogenaamd groene hardhout-plantages. Dus met dieren kan dat ook...
jul
[4] CasaSpider (180 reacties totaal) schreef op vrijdag 17 juli 2009 om 09:45:28:
18jul
sommige mensen kijken door zwarte brilleglazen naar de wereld door een heel klein gaatje. dan worden ze niet afgeleid door de overweldigende onoverzienbaarheid van leed in de wereld. zo kun je jezelf inbeelden dat alles eenvoudig en overzichtelijk is.
gewoon straathondjes gezond en doorvoed maken of ezeltjes of olifanten in toeristenoorden opkopen. en zo je DOEL in de wereld dienen, wat JOU gelukkiger maakt.
dat kun je natuurlijk belachelijk en kortzichtig vinden, maar ja misschien kijk je zelf ook weer door een klein gaatje dat weer zicht op een heel ander detail geeft.
de wereld is te groot en voor niemand te bevatten.
19gewoon straathondjes gezond en doorvoed maken of ezeltjes of olifanten in toeristenoorden opkopen. en zo je DOEL in de wereld dienen, wat JOU gelukkiger maakt.
dat kun je natuurlijk belachelijk en kortzichtig vinden, maar ja misschien kijk je zelf ook weer door een klein gaatje dat weer zicht op een heel ander detail geeft.
de wereld is te groot en voor niemand te bevatten.
jul
@JohnN "sommige mensen kijken door zwarte brilleglazen naar de wereld door een heel klein gaatje. dan worden ze niet afgeleid door de overweldigende onoverzienbaarheid van leed in de wereld. zo kun je jezelf inbeelden dat alles eenvoudig en overzichtelijk is."
Een eigenaardige reactie. Als je door een enorme bril kijkt en al het leed in de wereld wel overziet zul je juist minder geneigd zijn om zwerfhonden te redden. We krijgen iedere dag een portie ellende voorgeschoteld via de media, in de vorm van kinderarbeid en kinderprostitutie, honger, oorlog, overvolle vluchtelingenkampen en noem maar op. Wat drijft iemand er in ´s hemelsnaam toe om uit deze onafzienbare rij van ellende de Dominicaanse zwerfhond te kiezen? De zwerfhond komt gewoon in alle landen voor sinds mensenheugenis en zal door toedoen van de mensen altijd blijven bestaan.
Het is voor de initiatiefnemers een middel om hun ego op te peppen en het geeft hun een tijdje een goed gevoel over zichzelf, tot er weer wat anders verschijnt wat hun aandacht in beslag neemt. Dan moeten de zwerfhonden maar weer zien hoe ze, gevaccineerd en ontwormd, aan de kost komen.
24Een eigenaardige reactie. Als je door een enorme bril kijkt en al het leed in de wereld wel overziet zul je juist minder geneigd zijn om zwerfhonden te redden. We krijgen iedere dag een portie ellende voorgeschoteld via de media, in de vorm van kinderarbeid en kinderprostitutie, honger, oorlog, overvolle vluchtelingenkampen en noem maar op. Wat drijft iemand er in ´s hemelsnaam toe om uit deze onafzienbare rij van ellende de Dominicaanse zwerfhond te kiezen? De zwerfhond komt gewoon in alle landen voor sinds mensenheugenis en zal door toedoen van de mensen altijd blijven bestaan.
Het is voor de initiatiefnemers een middel om hun ego op te peppen en het geeft hun een tijdje een goed gevoel over zichzelf, tot er weer wat anders verschijnt wat hun aandacht in beslag neemt. Dan moeten de zwerfhonden maar weer zien hoe ze, gevaccineerd en ontwormd, aan de kost komen.
jul
@ Loes D - Een eigenaardige reactie op mijn reactie.
Want vervolgens lees ik in jouw conclusie precies datgene wat ik betoog.
De bewogenheid van mensen met een microprobleem mag best kritisch worden bekeken, maar ook onze eigen activiteiten zijn objectief bekeken vaak goed doen op de vierkante centimeter. En zo stillen we ons geweten.
Als er mensen zijn die aan een zelfgekozen goed doel een royaal inkomen ontlenen is dat ronduit kwalijk. Er is een groot schemergebied, er zijn ook mensen die in hun auto volgeladen met 'hulpgoederen' regelmatig gratis vakantiereisjes naar verwanten in een ver land maken, die ze zich anders niet zouden kunnen veroorloven. Zolang het om helpen van mensen gaat die het moeilijk hebben kan ik daar nog wel enig begrip voor opbrengen.
Als er mensen af en toe naar de Dom.Republiek pendelen om de straathonden te helpen is dit voor mij over mijn grenzen van welwillendheid heen. Jammer voor die straathonden, maar zoals je zelf al zegt: hoe moet het verder met zo'n hond als ie eenmaal wat vet op zijn botten heeft en ontwormd is? Misschien gaat hij/zij zich dan wel veel effectiever voortplanten. Waarmee het probleem zichzelf ook voortplant.
24Want vervolgens lees ik in jouw conclusie precies datgene wat ik betoog.
De bewogenheid van mensen met een microprobleem mag best kritisch worden bekeken, maar ook onze eigen activiteiten zijn objectief bekeken vaak goed doen op de vierkante centimeter. En zo stillen we ons geweten.
Als er mensen zijn die aan een zelfgekozen goed doel een royaal inkomen ontlenen is dat ronduit kwalijk. Er is een groot schemergebied, er zijn ook mensen die in hun auto volgeladen met 'hulpgoederen' regelmatig gratis vakantiereisjes naar verwanten in een ver land maken, die ze zich anders niet zouden kunnen veroorloven. Zolang het om helpen van mensen gaat die het moeilijk hebben kan ik daar nog wel enig begrip voor opbrengen.
Als er mensen af en toe naar de Dom.Republiek pendelen om de straathonden te helpen is dit voor mij over mijn grenzen van welwillendheid heen. Jammer voor die straathonden, maar zoals je zelf al zegt: hoe moet het verder met zo'n hond als ie eenmaal wat vet op zijn botten heeft en ontwormd is? Misschien gaat hij/zij zich dan wel veel effectiever voortplanten. Waarmee het probleem zichzelf ook voortplant.
jul
Als aanvulling op mijn commentaar:
Ik ben zelf meerdere keren in de Dominicaanse Republiek geweest, niet als toerist maar beroepshalve.
Ik ken de kommervolle omstandigheden waaronder mensen daar moeten leven, door waarneming met eigen ogen. Ik heb daar ook straathonden rond zien lopen. Maar ik kreeg niet als eerste impuls: Dáár moet ik nou eens iets aan gaan doen. Die straathonden hoorden gewoon in het beeld, wat ik ook van andere Midden Amerikaanse landen had, waarin opvallen slechte stofwegen die bij regen in modderpoelen veranderen en welig verbreide prostitutie. Om maar een paar dingen te noemen die mij persoonlijk primair troffen.
Schrijf een reactie
Ik ben zelf meerdere keren in de Dominicaanse Republiek geweest, niet als toerist maar beroepshalve.
Ik ken de kommervolle omstandigheden waaronder mensen daar moeten leven, door waarneming met eigen ogen. Ik heb daar ook straathonden rond zien lopen. Maar ik kreeg niet als eerste impuls: Dáár moet ik nou eens iets aan gaan doen. Die straathonden hoorden gewoon in het beeld, wat ik ook van andere Midden Amerikaanse landen had, waarin opvallen slechte stofwegen die bij regen in modderpoelen veranderen en welig verbreide prostitutie. Om maar een paar dingen te noemen die mij persoonlijk primair troffen.
