Mijn fiets is vorige week gejat. We waren aan het voetballen in het park. Ik stond op doel. Mijn fiets lag erachter.
Ahmed kwam met de bal op mij af. Hij riep: je fiets is weg! Ik keek om en toen schoot de vuilak de bal in het doel. Maar mijn fiets was wel echt weg. Ik had zeker vergeten op te letten toen Jerry bij het andere doel begon te vechten met die lul die helemaal op de Westlandgracht woont. Hij woont niet eens in onze buurt. Ik weet ook niet eens hoe hij heet. Hij mag dus blij wezen dat hij mee mag doen. Hij zegt dat hij karate kent, maar Jerry kon hem gewoon een trap tegen z'n zak geven zonder dat hij wat terug deed. Ja, buigen, dat deed ie. Door die trap tegen z'n zakie.
Er moest natuurlijk meteen weer een nieuwe fiets komen, maar dan wel tweedehands. Kostte 300 gulden. Ik had liever die playstation gehad, maar die kan ik nou voorlopig helemaal wel schudden.