Sinterklaas was puur nutteloos. Geen Playstation gekregen. Zeker omdat ik niet meer in hem geloof. Maar dat was mijn schuld niet. Hij is verraden door juffrouw van Veen. Daar zat ik vorig jaar bij in de klas. Maar dat heb ik al verteld.
Mijn vader zei dat hij wel een playstation had gekocht maar dat hij hem terug had gebracht. Waarom? Toen hij er een gedicht bij wou schrijven kon hij geen woord vinden dat op Playstation rijmde! De vuile pestkop. Hij had helemaal geen Playstation gekocht.
Ik kreeg een step. Want alle kinderen van de buren bij ons op de trap hadden er al een. Alleen ik niet.
Zo'n ding dat je op kan vouwen. Mijn enige probleem is nu dat de andere kinderen een gewone hebben en ik natuurlijk weer een gele. Niet eens normaal geel maar belachelijk geel. Ik val dus weer op. Dat heb ik weer.
Fransie zei al: "Wat een lekkere geile step heb jij!"
Ik zei: "Zeg dat nog eens!", want hij praat nogal plat. Het kon dus nog best zijn dat hij echt 'gele' zei.
"Lekkere geile meidenstep!"
Ja, en toen moest ik hem dus toch die knal voor z'n kop geven. Jammer, heb ik weer een paar dagen ruzie met 'm.
En het is ook shit dat ie dus eigenlijk wel gelijk heeft.
Mijn vader wilde ook wel even op de step. Mijn moeder zei dat hij niet voor grote mensen was, maar volgens mijn vader stond er ook een volwassen kerel op de doos te steppen. Dus moest het kunnen. Hij reed in volle vaart van de stoeprand af en klapte meteen op z'n bek. Net goed!
"Zie je nou wel? Ga jij nou maar met de stadsmobiel! Net als oma en opa..."

"En nou weer es een keertje schrijven!" zei mijn vader. Ik moet wel: het is bijna Sinterklaas. Anders krijg ik misschien minder.
Met Sinterklaas komt ome Duc langs. Met een Sinterklaaspak aan. In een taxi. Hij denkt dat ik niet weet dat hij het is, maar ik zie het aan zijn schoenen. Oom Duc draagt altijd Nikes. Verder is hij wel oké.
Eigenlijk voel ik mij nog steeds behoorlijk genept door Sinterklaas. Hij bestaat echt niet. Vorig jaar wist ik dat nog niet. Toen zat ik bij juffrouw Van Veen in de klas. Die vroeg: "Wie gelooft er nog in Sinterklaas?"
Alleen Pieter Aandewiel en ik staken onze vinger op en alletwee zaten we meteen voor lul.
Toen ik thuis kwam heb ik m'n moeder uitgescholden. Zij heeft mij te lang in Sinterklaas laten geloven! En het komt ook door ome Duc, want die was toch net echt. Veel echter dan bij de Bijenkorf.
Mijn moeder vindt Sinterklaas zelf zo leuk. Ze houdt van Sinterklaas en Kerst. Daarom moest ik eraan geloven natuurlijk.
Achmed zei dat het ook belachelijk was om in Sinterklaas te geloven. In de Islam doen ze niet aan Sinterklaas volgens hem. Ja logisch, zij hebben Mohammed al. Die heeft ook een baard. Maar die is veel saaier, want Mohammed heeft geen mijter op z'n kop. Hij geeft nooit cadeautjes en komt nooit langs. Heb je niks aan dus.
Ik zei tegen Achmed dat hij ook in Sinterklaas moest gaan geloven. Dan kreeg je tenminste nog eens wat. Gaat die eikel dat thuis vertellen! De volgende dag kwam zijn vader bij ons aan de deur. Ik moest niet proberen Achmed te bekeren. Ik weet niet eens wat dat is, bekeren.
Achmeds vader schreeuwt altijd als hij zich kwaad maakt. Gelukkig wordt mijn vader daar niet bang van, want mijn oom is ook een Marokkaan. En die schreeuwt soms ook. Dan gaat hij dreigen dat hij de heleboel in de fik gaat steken, of dat hij een mes gaat pakken. Wij moeten dan altijd lachen, want mijn oom Bachir is de liefste oom die ik ken. En hij doet ook gewoon aan Sinterklaas.
Ik had van mijn moeder een zak pepernoten gekregen. Achmed kwam langs. "Geef Achmed ook eens wat," zei m'n moeder. Mooi niet! Als hij niet aan Sinterklaas doet blijf hij ook met z'n poten van m'n pepernoten af!