Mijn vader was vanmiddag niet te genieten. De verbinding met internet werkte niet. Er knipperde ergens een lampje. Daar werd hij heel chagrijnig van. Ik vroeg waarom hij zo kwaad keek. Want als een lampje knippert is het niet stuk. Daar moest hij juist blij om zijn. Ik weet zeker dat we zulke kleine reservelampjes niet in huis hebben. Ik moest mij erbuiten houden en gaan spelen. Ja, uh, waarmee? Als je die Playstation voor me had gekocht hadden we ons nu niet hoeven vervelen!
Ik heb dus vanmiddag geleerd dat ik beter mijn mond kan houden als er ergens een lampje knippert. En hoe je 'chagrijnig' moet spellen.

Fransie vertelde eergisteren dat hij door een kerel achterna gezeten was. Die vent had gezien dat Frans vorige week twee planten uit zijn stoeptuintje had gejat. Ik had nog aan Frans gevraagd waarom hij dat gedaan had. 'Wij hebben een volkstuin', had hij gezegd.
Maar gisteren zag die vent Frans dus lopen en hij kwam hem achterna met een schep. 'Ik sla je kop eraf!' riep hij steeds maar. Frans probeerde snel weg te komen, maar die kerel was vast hardloper geweest of zo. Want hij haalde hem bijna in. Ze gingen door de hele buurt heen. Een buurvrouw waarschuwde Fransies vader. Die is mager, maar erg sterk, zeggen ze. Hij werkt in de bouw.
Z'n vader hielt die man tegen. Hij wilde hem alleen vragen wat er aan de hand was. Maar die vent was zo door dolle heen dat hij Frans z'n vader meteen ook een hengst met die schep wilde geven. Dus zei Frans z'n vader maar niks meer en sloeg die kerel met één harde klap tegen de grond. Daarna zei hij pas 'als we zo gaan beginnen...' en sleurde Fransie mee naar huis.
Later hoorde ik dat Frans de planten toch had moeten terugbrengen en z'n excuus had moeten aanbieden. Maar hij heeft alleen de planten bij die kerel voor de deur gezet. Het was hem verder te link, zei hij.
Had ik maar zo'n vader als Frans. Daar kun je tenminste mee voor de dag komen. Die van mij is maar een sukkel die geeneens een Playstation kan betalen.

Mijn vader zegt dat ik erg aardig schrijf voor mijn leeftijd. Ja, kunst. Hij verbetert alles. En toch blijft hij een sukkel. Slijmen helpt niet.

Mijn fiets is vorige week gejat. We waren aan het voetballen in het park. Ik stond op doel. Mijn fiets lag erachter.
Ahmed kwam met de bal op mij af. Hij riep: je fiets is weg! Ik keek om en toen schoot de vuilak de bal in het doel. Maar mijn fiets was wel echt weg. Ik had zeker vergeten op te letten toen Jerry bij het andere doel begon te vechten met die lul die helemaal op de Westlandgracht woont. Hij woont niet eens in onze buurt. Ik weet ook niet eens hoe hij heet. Hij mag dus blij wezen dat hij mee mag doen. Hij zegt dat hij karate kent, maar Jerry kon hem gewoon een trap tegen z'n zak geven zonder dat hij wat terug deed. Ja, buigen, dat deed ie. Door die trap tegen z'n zakie.
Er moest natuurlijk meteen weer een nieuwe fiets komen, maar dan wel tweedehands. Kostte 300 gulden. Ik had liever die playstation gehad, maar die kan ik nou voorlopig helemaal wel schudden.

Krijg ik geen Playstation! En waarom niet? Omdat ik dan hier niet meer ga schrijven zegt ie. Dan ben ik de hele tijd met spelletjes bezig.
Als ik geen Playstation krijg ga ik hier ook niet meer schrijven!